"Yaşadıklarımdan öğrendiğim birşeyler var"

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var yaşadın mı yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin , koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilmeli gökyüzüne
Denize saatlerce bakabilir ,bir kuşa bir çocuğa
Yaşamak yeryüzünde , onunla karışmaktır.
kopmaz kökler salmaktır oraya
Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını
Kavgaya tüm kaslarımla ,gövdenle ,tutkunla gireceksin
Uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara
Bir kum tanesi gibi,bir yaprak gibi dinleneceksin .
İnsan bütün müzikleri dinleyebilmeli  alabildiğine
Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına
İnsan balıklama dalmalı içine hayatın
Bir kayadan zümrüt denize dalarcasına
Uzak ülkeler çekmeli seni tanımadığın insanlar
Bütün kitapları okumak bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın
Değişmemelisin hiçbir şeye
Bir bardak su içmenin mutluluğunu
Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın
Ve kederi de yaşamalısın namusluca bütün benliğinle
Çünkü acılar da sevinçler gibi olgunlaştırır insanı
Kanın karışmalı hayatın bütün dolaşımına
Dolamsalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı
Yasadıklarımdan öğrendiğim bir şey var
Yaşadın mı büyük yasayacaksın
Irmaklara göğe bütün evrene karışacaksın

ÇÜNKÜ ÖMÜR DEDİĞİMİZ ŞEY HAYATA SUNULMUŞ BİR ARMAĞANDIR İNSANA……..

                                                                 ATOL  BEHRAMOĞLU